Foto CD Hoes Ede StaalEDE STAAL OP GRONINGER KERKORGELS

”Deze CD heeft ons aangenaam verrast en ook persoonlijk ontroerd” (naaste familie van Ede Staal)

Op 26 mei jl. werd het eerste exemplaar van de CD t Wordt altied wel weer licht overhandigd aan Peter Breukink, directeur van de Stichting Oude Groninger Kerken (SOGK). De CD gaat in de verkoop voor 10,- (in full colour 6 pagina digipack uitvoering waarin ook alle liedteksten zijn opgenomen). De volledige netto opbrengst komt ten goede aan deze SOGK. De stichting stelt zich ten doel het in stand houden van historische kerken in de provincie Groningen. Er zouden al heel wat van deze kerken verdwenen zijn als de SOGK niet zou bestaan. De betekenis van de SOGK voor het Groninger cultuurgoed is daarom van onschatbare waarde. Ik vind het een voorrecht om met deze CD aan het werk van de stichting bij te mogen dragen. Met uw aankoop ondersteunt u het werk van de SOGK.

Lied zonder woorden Mijn liefde voor het Groningerland gaat terug naar mijn jeugdjaren die ik in Kruisweg-Kloosterburen doorbracht. Als Rotterdams gezin streken we in de jaren vijftig in het uiterste Noorden neer. Ik kom er nog steeds graag, voel dat daar mijn wortels liggen. Mede daarom speel ik ’s zomers graag op de prachtige, historische orgels, hierin al jaren geleden gestimuleerd door mijn docent orgelimprovisatie Sietze de Vries. Afgelopen zomer bespeelde ik diverse orgels en koos als improvisatiethema liedjes van Ede Staal. Boeiend figuur die Ede. Toen ik in Kruisweg woonde, woonde hij daar vlakbij, in Leens. Heb hem niet persoonlijk gekend maar het schept wel een band. Wie kent zijn liedjes niet? Laat de naam bij iedere noordeling vallen en hij of zij begint zo een liedje van hem te zingen.

Ede Staal en het kerkorgel Toen ik voor het eerst ging improviseren op de liedjes van Ede Staal merkte ik meteen, dat het orgel zich prima leende voor zijn muziek. Tegelijk besefte ik dat Ede waarschijnlijk niets met orgels had. Toch was er iets in zijn muziek, het dromerige, het mooie, zachte ritme van de gezongen ballade, wat bijna vanzelfsprekend aansloot bij de klankmogelijkheden van het orgel. Maar klopte mijn gevoel ook? Een improvisatie kan mooi uitpakken, maar paste mijn benadering bij wat Ede Staal muzikaal wilde uitdrukken? Aan wie kon ik dat beter vragen dan aan mensen die Ede het beste gekend hebben. Ik liet de opnames horen aan Fieke Spoel, weduwe van Ede en kreeg al snel een reactie. Ze was ‘aangenaam verrast en ook persoonlijk geroerd’. In latere contacten met de familie kreeg ik nog wat aanvullende informatie die ik niet had verwacht. Hoewel Ede niet kerkelijk was, ging hij in Leens af en toe met zijn opa mee naar de kerk om naar het orgel te luisteren. En hij vond het prachtig.
Dus toch, dacht ik... Alsof het orgel in zijn liedjes iets naar boven haalt wat Ede toch ergens in zijn muzikale herinneringen moet hebben opgeslagen. Het zou kunnen verklaren waarom zijn liedjes en het kerkorgel het zo verrassend goed met elkaar kunnen vinden.
Voor 10,- kunt de CD t Wordt altied wel weer licht kopen en daarmee het belangrijke werk van de SOGK ondersteunen. Informatie over de wijze van bestellen vindt u op: www.edestaal.weebly.com